· 

Wie ben ik nou echt?

Wie ben ik nou eigenlijk…

Wanneer een vriendin een kopje thee komt doen en je een spiegel voorhoudt geeft dat gelijk inspiratie voor een blog. Iets waar mijn hoofd te vol voor zat de afgelopen dagen.

‘Wie ben jij nou eigenlijk echt’, vroeg ze? ‘Want ik lees namelijk jouw blogs en ik voel een hele andere Karin dan de Karin die ik hier op straat tegen kom of op de fiets of hoe je nu tegenover mij zit.’ ‘Voel jij dat ook? ‘’Slik… doe ik dat dan?’ ‘Doe ik me voor als iemand anders?’

 

Ik moest er even over nadenken. Maar mijn antwoord was, ‘nee’. Ik heb wel een rol die ik aan neem. Dat is iets wat voor hoogsensitieven soms noodzakelijk is om overeind te blijven in deze maatschappij. En ik merk ook wel steeds meer het verschil tussen die rol en de hoogsensitieve ik.

Ik begreep wel wat ze bedoelde. En ik ga het ook proberen uit te leggen. In mijn hoogsensitieve wereld. Dus mijn bedrijf, mijn blogs, mijn site, mijn social media kanalen. Ben ik open, mijn hele ziel en zaligheid ligt daar om te lezen en ik voel me er heerlijk bij. Ik ben blij mensen te kunnen inspireren, informeren en motiveren het beste uit hun hoogsensitieve eigenschap te halen. Ik ben me bewust van de uitwerking van het hoogsensitief zijn en kan er dan ook helemaal in op gaan om dit op de juiste manier voor mij toe te passen.

 

De buitenwereld

Echter de buitenwereld is, zoals ook zo vaak door jullie zelf ervaren wordt en wat feitelijk ook gewoon zo is, niet ingericht op hoogsensitieve mensen. Daarin merk je ook hoe erg je vast zit in je eigen aanpassingsvermogen. Ongemerkt doe je dat voor de buitenwereld toch heel snel. En ze heeft gelijk ik doe dat ook. Camouflage. Ik merk dat ik te snel in die rol ga van nonchalante, opgewekte en nuchtere dame. Feit is dat ik van die 3 eigenschappen 2 niet ben. Ik ben niet nonchalant en ik ben ook niet nuchter. Ik kan helemaal niet tegen mensen die alles op een nuchtere manier bekijken en die op elke vraag ook een simpel en nuchter antwoord klaar hebben staan.

‘Kijk dieper, voel dieper’, denk ik dan! En nonchalant kun je me ook niet noemen aangezien ik perfectionistisch en ontzettend van het plannen ben. Dus ik heb alles behalve een nonchalante kijk op de wereld.

 

Maar waarom is dat dan de rol die ik pak?

Waarom kom ik dan automatisch naar de buitenwereld over alsof alles appeltje eitje is voor mij. Omdat ik blijkbaar nog steeds denk dat mensen dat van mij willen zien. Terwijl ik al lang weet dat mijn open hoogsensitieve ik meer dan normaal geaccepteerd wordt! En de mensen die dat niet doen, die horen dus niet in mijn leven!

 

Valkuilen

De valkuil ben ik zelf. Ik voel me namelijk goed! Alles onder controle! En als het lekker met je gaat, dan wil je dit ook uitstralen naar de buitenwereld. En ik doe dat blijkbaar in mijn rol.
Het gevaar daarvan is dat je doorslaat. Je laat je bescherming zakken. Je grenzen zijn opeens niet zo belangrijk meer om te bewaken. Want ach heb je eigenlijk wel grenzen? Je kunt alles prima aan toch?

 

Zijn er dan 2 van mij?

Uiteraard niet. Ik denk ook niet dat het erg is om af en toe een rol aan te nemen naar de buitenwereld. Als hoogsensitief persoon wordt er wel van je verwacht dat je meedraait in de maatschappij. Iets waartoe we ook prima in staat zijn, maar daarvoor is soms misschien een klein pantser nodig. Gewoon om niet alles binnen te laten. En ook wil je misschien niet alles delen met mensen die daar niet voor openstaan. Dus speel je je rol. En dat is oké.

Als je uiteindelijk je kern maar weer terug vindt. Als je ’s avonds wanneer je op de bank zit, maar weer jezelf kunt zijn. Ruimte kunt pakken om je hoofd te legen, om op te laden en weer openstaat voor je gevoelige kant. 

Reactie schrijven

Commentaren: 4
  • #1

    Linda (donderdag, 13 december 2018 12:59)

    Dit is voor mij het feest der herkenning! Wat schrijf jij helder en transparant, alsof het over mij gaat. Alleen kon ik er nog geen woorden aan geven....Sinds een jaar valt er meer op zijn plaats, maar sinds een maand of drie mag ik het ook écht voelen en daardoor toelaten! Nogmaals bedankt voor je openheid!

  • #2

    Karin (donderdag, 13 december 2018 13:21)

    Hallo Linda,

    Bedankt voor je mooie reactie! En wat fijn dat je het nu echt kunt toelaten. Daar word je leven een stuk mooier van. Als je ondersteuning of hulp nodig hebt bij het hervinden van balans in je leven en hoe jij jouw hoogsensitiviteit op een krachtige manier kunt inzetten, hoor ik het wel!

  • #3

    Mandy (woensdag, 09 januari 2019 10:34)

    Fijn om je blog te lezen !

    Ook ik ben een hsp en bezig met een coaching opleiding. Als ik de klas al in loop, ga ik al huilen.
    Weer in thearapie... weer aan mezelf werken...
    af en toe zo vermoeiend ! Ik weet dat ik er kom. Dit omdat ik weet dat ik een mastker heb die daarvoor zorgt, mij de gril power geeft. Want naast hsp, hebben we allemaal andere maskers die wij ook zijn! Maskers die ons eerder helpen. In de kern zijn we hsp en daar mogen we trots op zijn!

    Liefs Mandy

  • #4

    Karin (woensdag, 09 januari 2019 16:34)

    Hoi Mandy!

    Wat leuk dat je een berichtje achterlaat en fijn dat je herkenning vond in mijn blog. Het is ook af en toe zeker vermoeiend. Maar met de juiste instelling, die je dus al bezit, kom je inderdaad verder. Beetje bij beetje! En dat is highsensitive life. Aan de ene kant tegen gehouden worden door alle prikkels, maar toch van betekenis willen zijn en dus doorzetten!

    Zet 'm op! Je komt er wel!

    Liefs Karin!