Vanzelfsprekend doen we wat we kunnen. De scholen en kinderdagopvang zijn dicht. Dus betekent dat voor heel veel mensen dat we aan huis gekluisterd zijn. Uitjes met je kinderen zijn uit den boze, want als we dat zouden doen, zouden we net zo goed de scholen open laten.

Maar werk je in de zorg, dan heb je nu een hele andere uitdaging. En ook als je niet in de zorg werkt maar een ander beroep hebt waar je verwacht wordt is het best spannend.

Hoe combineer je het? En hoe hou je je gevoel ook nog een beetje positief. Voor een HSP kan dit natuurlijk dubbel zo overweldigend zijn door onze intense verwerking. En door al het nieuws waarmee we overspoeld raken raken we ook behoorlijk overprikkeld.

Hoe kan ik mijn gedachten ordenen?

Ik kreeg vragen van andere HSP’s. Hoe ga je om met je gedachten en gevoelens.

  • Hoe lastig het ook is, probeer toch een soort van dagritme te vinden, in ieder geval om je dag mee te starten;
  • Begin je dag niet gelijk met het nieuws. Heb jij je telefoon altijd mee naar bed, dwing jezelf dan om niet gelijk bij het wakker worden het nieuws te bekijken of social media. Lees een paar bladzijden uit een boek.
  • Verlaag je verwachtingen van jezelf en van je huisgenoten. Opeens met z ’n alleen opgesloten zitten, met weinig leuke vooruitzichten is voor iedereen een uitdaging.
  • Probeer je in te leven in je kinderen. Wat jij voelt, kunnen zij ook voelen. Voor een kind is het misschien nog wel een grotere uitdaging om de hele dag, elke dag, in huis te moeten zijn of in de achtertuin of op het balkon.
  • Daarbij moet je ook niet te streng zijn voor jezelf. Het is logisch dat je niet altijd je geduld kan bewaren wanneer je zoveel bij elkaar bent en de hele dag elkaars energie voelt.
  • Geef iedereen, inclusief jezelf, een half uurtje per dag met tijd voor zichzelf. Zoek een ruimte in huis waar iemand alleen kan zijn. Een slaapkamer, de badkamer, de zolder of een andere ruimte. Zodat die persoon even kan opladen, kan aarden en zich kan ontdoen van energie die niet helpend is.
  • Het is logisch soms angstige gedachten te krijgen. Het is allemaal overweldigend en nieuw. En niemand heeft een duidelijk antwoord. We weten niet wat het nog gaat doen we weten niet hoe lang het nog gaat duren. Maar probeer toch afleiding te zoeken wanneer die angst toeneemt en probeer juist niet die angst te gaan voeden door te gaan zoeken naar de nieuwste feiten over het corona virus.

Hoe kan ik het voor iedereen goed doen?

Ik kan je nu gelijk al zeggen. Dat kan je niet, en dat is ook niet jouw verantwoordelijkheid. Natuurlijk moet je er als moeder zijn voor je kinderen en als vader ook. Het ligt aan de taken die een ieder heeft in huis. Wie moet er naar z’n werk, wie moet er bij de kinderen blijven.

  • Probeer een open communicatie te houden. Maak afspraken over wie wat op zich pakt en spreek je verwachtingen uit naar elkaar.
  • Heb je al wat oudere kinderen dan kun je hen ook uitleggen dat dit voor jou nieuw is en dat jij ook roeit met de riemen die je hebt. Je kan hen uitleggen dat het best lastig is over de hele dag leuke dingen te bedenken en dat verveling af en toe zal toeslaan, maar dat dit volkomen normaal is.
  • Wees wat milder in bepaalde dingen die je wat lucht kunnen geven. Zoals bijvoorbeeld iets meer schermtijd. Wat vaker wat lekkers. Daag ze uit met leuke knutselopdrachten of andere spelletjes. Zeg wat vaker ja tegen de vraag of je een spelletje wilt doen. Iedereen moet geven en nemen en dat geldt ook voor ons.

Ik zet mezelf nu steeds achteraan

Doen we dat als moeder en vrouw niet al heel snel in een gezin of relatie. Helemaal nu de kinderen bij huis zijn komt het bij veel van ons aan op de moeder. De moeder geeft les, de moeder blijft thuis, de moeder zorgt voor de kinderen. Dit omdat veel van ons nog parttime werken en ze dus meer thuis zijn. Voor de vrouwen, moeders, mensen die in de zorg werken, leerkracht zijn of een ander beroep hebben dat doorgaat is de uitdaging extra groot.

  • Maak duidelijk aan je gezin dat er van jou op dit moment nu ook veel verwacht wordt. Of je nu thuisblijf moeder bent op dit moment of het nog moet combineren met een baan. Iedereen heeft z’n eigen uitdaging, maar dat wil niet zeggen dat je jezelf achteraan hoeft te zetten.
  • Zorg voor rustmomenten. Pak een boek. Ga in bad. Doe een powernap. Gun jezelf die tijd en laat de boel de boel. Je gezin redt zich echt wel even zonder jou.

Hoe ga je om met die onzekerheid?

Het zijn onzekere tijden. En niemand kan je nu helaas die zekerheid bieden. En ook als je bijvoorbeeld ouders hebt of familieleden/vrienden die in de risicogroep vallen. Heb je extra zorgen.

  • Je kunt op dat vlak niet anders doen dan voor ze zorgen door dat op afstand te doen en juist die afstand te houden.
  • Ze laten weten dat je aan ze denkt door veel post en telefoontjes te doen.
  • De onzekerheid is iets wat niemand van je weg kan nemen. Wel kun je proberen je er aan over te geven. Iets meer te leven bij de dag. Accepteren dat je agenda voorlopig leeg blijft.
  • Het positief bekijken. Alle druk die je altijd voelt, het moeten, dat is ineens weg. Dat is iets waar je wel van mag genieten. Een oplaadmoment, ook al nog is die onzeker.

Hoe kun je de hoge drempel bij het eten met je HSK verlagen?

Dit is een vraag die niet perse alleen speelt tijdens het corona virus. Wel kan ik me indenken dat het voor extra frustratie kan zorgen wanneer je de hele dag je kinderen thuis hebt. Je zal al moest ondersteunen met hun huiswerk en ze verder de hele dag moet uitdagen en bezig houden om verveling tegen te gaan. Rustig eten zou dan wel erg fijn zijn.

  • Voor veel HSK is eten een dingetje. Structuur, geur, smaak. Het kan allemaal problemen opleveren. Wat ons heeft geholpen is hier oog voor hebben. Bij elk kind weet ik wat hun triggert en probeer ik begrip te hebben voor de situatie. Ik dwing ze niet iets te eten wat hun nare gevoelens bezorgd. Zoals scherp eten.
  • Ik haal de focus van hen af. Ik geef wel duidelijk aan dat ik het niet op prijs stel elke avond “eughl” of “bah” te horen als ze naar de tafel lopen om te eten. En we geven aan dat we verwachten dat ze het in ieder geval moeten proeven en daarna minimaal 3 happen moeten eten. Dit werkt bij ons tot op heden altijd. Nu zijn onze kids 5 en 7, dus al iets ouder en deze regels werken prima.
  • Soms helpt het uitleg te geven over wat ze gaan eten. Wat voor smaak ze kunnen verwachten. En bij eten met sausjes kan het helpen om de saus niet te mengen maar dit apart te houden. Veel HSK willen zien wat ze eten en wanneer alles door elkaar op hun bord ligt geeft dat onrust en hebben ze weinig vertrouwen in de smaak.
  • Wellicht kun je werken met een beloningssysteem door ze een sticker te beloven als ze zoveel happen hebben gegeten. Ook straffen wij niet met geen toetje als ze niet eten. Ik wil het eten absoluut niet beladen maken.

Hang in there

Ik hoop dat ik jullie een beetje verder heb kunnen helpen met wat tips en hoe wij omgaan met het corona virus als HSP. Keep in mind dat alles voorbij gaat en dat we hier met z’n allen echt wel uit en door gaan komen. Alleen zal het niet allemaal even makkelijk zijn. Probeer jezelf niet te laten weg zakken in je emotie, maar jezelf elke dag op te peppen er het beste van te maken.

Wanneer je je gedachten niet kunt stoppen ga dan lezen. Ga een serie volgen op Netflix. Ga iets doen wat er voor zorgt dat je je gedachten even stop kunt gaan zetten.

We got this!

Liefs